Lauvenberg, Lisan

Lisan_L._by_GENEVIÈVE_CHASSÉ_portraits

Oostenwind

 

De zee bijna spiegelglad

zodat je kon kijken 

zover je wilde.

En wat je nog over had 

aan liefde gaf je aan mij. 

 

De wind bewoog je 

richting zee 

en met blote voeten 

werd je kind.

Je grijze dunne haar 

waaide zachtjes mee.

 

Het zand was nat nog

van de vloed

en je rende langs 

de vloedlijn spetter hard.

 

De zon scheen sterk

in september gloed

en lag in je blauwe ogen

tot in mijn hart. 

Comello, Rik

Onvoorwaardelijke liefde

 

Op is op

en genoeg is genoeg

Er is geen weg terug

Niet door de Ouwezijds van jou

noch over de Mijnezijds van mij

Als jij nou bidt voor je eige

dan brand ik een kaars

en bid ik met je mee

Voor jou

Goed?

Rik_Eijlders_LowRes_edited.jpg

TUSSEN DE LAKENS

 

in het donker, tussen de lakens

verdwijnt de tijd

weet hij haar huid, billen en buik

meisjeszacht

 

in het donker, tussen de lakens

de jaren kwijt

vatten haar lippen zijn staande 

jongensdroom

 

in het donker, tussen de lakens

vergeten zij

weten zij de witte haren, oude leden

van geen belang

 

in het donker, tussen de lakens

de tijd ten spijt

komen ze samen als vanouds

in welluste tederheid

Tonny Hollanders.JPG

Hollanders, Tonny

van Loo, Eric

Eric van Loo - Babs Witteman.jpg

metamorfose

 

ik word een hond, nooit eerder 

voelde ik mij zo uitgelaten 

telkens wanneer ik je voetstap hoor

 

ik word een hond, mijn neus kriebelt 

bij die gedachte, mijn wereld vult zich

met een zinderend palet van geur

 

ik word een hond, ik weet het zeker 

zoals alleen een hond iets zeker weet 

zich languit aan de vloer overgeeft 

zonder bijgedachten de tijd ondergaat

 

ik word een hond zonder twijfel 

voor wie vandaag, voor wie gisteren 

één en dezelfde dag is, net als morgen

waarin hij kwispelt ademt leeft

Krabbendam, Adriaan

adriaan letters.jpg

Oerbloed

 

daar bij de buikborrelende poel
in dit moede ooit zijn we dampend mooi
samen grienend in het broeiend hooi

wrijf het druipzweet van je smoel
eet dan de gloeigranaat zonder pit
totdat je in je groei allengs verhit

bloed breekt uit smeltvlees breekt uw kracht
in zweemvolle kraters zijn we geboren
waar drijven de hete algen naar sterrenslacht

zoeken verkoeling maar zijn al verloren
al ooi en groen maakt wemel kokend zacht
d’aloude zomer heeft ons zoet verkoren

Offerman, Ronald

_MG_5633.jpg

Geïsoleerd leven

 

De stilte is vaak zo oorverdovend

In mijn goed geïsoleerde huis

Waar ik weet dat ik buren heb

Maar waar ik zelden iemand hoor

 

Achter dubbel glas

Zijn zelfs vrachtauto’s onhoorbaar

Geen naaldhak tikt meer op de stoep

Een kind speelt geluidloos met een bal

 

Zonder jou om de stilte te verbreken

Leef ik in een stomme film

Alleen jouw spullen spreken nog

Maar in mijn gedachten weet ik alles

 

Je stem die steeds de woorden spreekt

Van de gesprekken die we hadden

Soms zing je in de badkamer

Ik hoor je lach die nooit meer klinkt

Scholten, Joop

IMG_7369_edited.jpg

Ruimte

 

Wees dapper. Schrijf een brief.

Al ken je het adres niet,

wie er huist, misschien

slechts lege ruimte, maar dan.

 

Vertrouw je woorden, gun ze

het uitgeleverd zijn aan wie maar leest.

Durf te geloven dat er iemand is,

die er een laatste zin aan geeft

die jij niet meer kon schrijven.

 

En laat ze los. Geef ze een toekomst.

 

Ga naar het strand en spreek

tegen de zee in, verhef je stem niet 

maar wees dapper, articuleer

scherp als een vogel die 

hoog tegen de wind in zeilt.

 

Of er een overzijde is.

Zuiderwijk, Jos

VANDAAG

 

Vandaag is een dag

om aan de vogels in het bos

stilletjes voorbij te gaan

ingetogen en beschaamd

om in de Gazastrook toch te ademen

wisselend beslag te leggen.

 

Vandaag is een dag

om de spanen te laten hangen

en over de Bosbaan te lopen

te zwaaien met je lichten

knipperend naar kinderen

om de onschuld te eren

want die bestaat.

 

Vandaag is een dag 

om hoop te houden

zin te maken in het leven

van de wereld te willen weten

zonder eraan over te geven

om niet te vergeten.

Sisto, Antoinette

Antoinette%20Sisto_edited.jpg

Je was de stad

 

Je was de stad die ik verliezen zou

ik, beroofd van geld

notie van taal, de juiste oogopslag

om mee te lopen.

 

Langs pleinen grachten kerken

gijng mijn pas, een oude stadswal

achterna, er waren huizen

wier trappen jij voor altijd had gebroken.

 

Balkons van de toekomst zag ik nergens

ik vond geen kaart of naam

geen helder boograam met nieuw uitzicht

of kijk op een ander leven.

 

Er klonk een avondklok voortaan

een luide slag van bevend zilver

doorkliefde de lucht, er was geen sprietje

groen, geen boom in zicht.

 

Maar ergens uit de diepte van het grijs

granieten steen riep je mijn naam

zoals nog niemand ooit

mijn naam zo lief geroepen had.